MEGA! Noordse Waterlijster!

In de week voor vertrek naar Vlieland voor het eerste Deception Tours-weekend van het najaar had ik getwitterd dat het, gezien het weer, vooral Regenwulpen en Waterpiepers zouden zijn die de regen zouden trotseren. Tevens heb ik me via hetzelfde medium afgevraagd of de storm misschien al wat Amerikaantjes naar Vlieland had geblazen… Beide berichten waren niet eens zo gek.

De vrijdag begon goed met een Ortolaan op de oostpunt en een juveniele Roodkopklauwier nabij Lange Paal. Ook waren er aardig wat Grauwe Vliegenvanger e.d. aanwezig.
Zaterdag was winderig en er zaten weinig vogels. Ook had ik niet het idee dat er aankomst was geweest. Het was al dagen hetzelfde weertype en de trek lag behoorlijk op z’n gat. Ook elders in Europa was weinig te beleven.

Rond het middaguur besloten Jelle Scharringa en ik om te gaan lunchen in het Geuzennest. Op het gemakkie, want, to dachten we, het werd een kwestie van het weekend uitzitten. Na de lunch besloten we richting oostpunt te gaan en ten hoogte van de jachthaven werd Jelle gebeld. “He, ze bellen me normaal altijd alleen als er echt iets bijzonders zit” zei hij nog. Na een warrig gesprek deelde hij me mede dat er een Noordse Waterlijster in de Oude Kooi zat. “We moeten nu gaan rijden” zei hij, maar bleef staan. Ik dacht dat ie me in de zeik nam, maar nee, daar kwam beweging in Jelle.

Vol ongeloof ging de tocht richting Oude Kooi. “Weer zo’n *&^& die iets claimd”, vloekte ik in mezelf. Dit kon niet. Er komen maar zelden Amerikaantjes hierheen, en in Engeland zat nog niks! en dan een waterlijster!
Op het smalle glibberige paadje naar de kooi, haalde ik een oudere man met kijker in en na wat geglibber gooide ik mijn fiets op de enorme hoop fietsen die er al lag. De oudere man kwam achter me aan. In de kooi was niemand te vinden, er heerste doodse stilte. Ik gokte linksom en kwam Bas van de Boogard tegen die stond te bellen en nonchalant z’n duim over z’n schouder gooide in de richting waar, bleek, de menigte stond. De oudere man die me nog steeds volgde was op adem gekomen en vroeg me wat er gezien was…!

Het beest was al door diverse mensen gezien, maar bleek lastig. Bramen en varens domineerden de ondergroei van de kooi. Onze enige reddin g was dat de waterlijster gebonden is aan waterkantjes en dat die op sommige plaatsen zichtbaar was.

Uiteindelijk heeft iedereen hem mooi gezien. Ook de 250 man die nog van het vaste land kwam.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s